Quokka’s and more…..
Door: William
Blijf op de hoogte en volg William
19 November 2015 | Nieuw Zeeland, Tolaga Bay
Brussel airport, veel kilo’s bagage en uitzwaaiende schoonouders. Niet veel later zaten we dan in het vliegtuig naar Perth met tussenstop in Dubai. De vluchten gingen goed, al hadden we in de vlucht naar Perth wel graag wat meer ruimte gehad. De combinatie happy meal voor Mats en voor ons twee normale maaltijden op één klein traytje voor je terwijl Mats graag van alles wilt meeproeven (of tenminste alles wilt grijpen, vasthouden en vervolgens soms in willekeurige richting weggooit) is niet ideaal.
Ruim 20 uur later waren we dan in Perth, op naar het huis van Kim en Dennis. Een superlief koppel die in 2010 samen met Tessa over de Uyuni vlakte in Bolivia hadden gereisd en die nu hadden aangeboden dat wij bij hen in Perth mochten blijven slapen. We werden met een warme maaltijd ontvangen, en ondanks ons ritme (door een ontbijt in het vliegtuig halverwege de nacht) echt al wel in de war was, smaakte de maaltijd goed.
Het tijdsverschil (-7 uur) viel goed mee. De volgende dag zijn we, samen met Kim, Perth ingegaan. Leuke grote stad en gelegen aan het water. De stad is goed overzichtelijk en met een local profiteerde we natuurlijk van de leukste straatjes en plekjes. Aan het einde van de dag was Dennis uitgewerkt en zijn we samen het Kings Park ingegaan. Zo kon Mats al kruipend door het park nieuwe vriendjes maken en zichzelf uitputten en konden wij relaxen. Dit park is echt supermooi, het is hoog gelegen en heeft vanuit het gras maar ook vanaf speciale uitkijkpunten een prachtig zicht over de baai en de stad.
De volgende dag zijn we samen met Kim naar Rottnest Island gegaan. Een eiland vol met mooie stranden, uitzichten, Quokka’s en heuvels. Veel heuvels! En dat hebben we geweten met onze huurfietsen gingen we dwars het eiland over: tof! Oja, en dan de Quokka’s, dat is een klein knaagdier dat dus op dit eiland voorkomt. Het lijkt een beetje op een Dassie maar dan met een lange staart. Het is een zeldzaam schattig beestje en komt dus op dit eiland nog wel voor.
Op onze laatste dag aan de westkust van Australië zijn we met de trein naar Fremantle gegaan, een kleiner maar leuk plaatsje voor een goede fish&chips lunch, een koffie in de “cappuccino street” (gemist, we hebben de straat helemaal afgelopen maar alleen bars, restaurants, en micro-breweries gezien) en te schommelen in de grote speeltuin. In plaats zelf zijn er veel gebouwen in een mooie en fotogenieke koloniale bouwstijl gebouwd. Daarna tijd om terug te gaan. Dennis en Kim zouden die avond naar Brisbane vliegen voor een huwelijksfeest en wij hadden beloofd om voor hun een quiche te bakken voordat zij zouden vertrekken. En daarna moesten wij zelf ook gaan inpakken, al vroeg in de ochtend zouden wij via Sydney naar Auckland vliegen…..
Dus weer een dagje vliegtuig in en uit, in en uit…. Blij dat we nu even niet hoeven te vliegen waren we dan op onze eerste bestemming in Nieuw Zeeland: Auckland! Ook nu weer een tijdsverschil, nu een extra 5 uur. En die vijf uurtjes vielen toch nog best zwaar. De eerste nacht in het hostel in Auckland was dan ook een partynacht voor Mats! In het vliegtuig had hij tenslotte al heerlijk geslapen. De volgende ochtend hebben we dan ook met z’n drieën goed lang kunnen doorslapen….
Tijd om Auckland te gaan verkennen, we hebben geluk. Het is een prachtige en zonnige dag en ik denk rond de 23 graden. Een stuk koeler dan in Perth (waar het over de 30 graden was) maar met het zonnetje erg aangenaam. Via de Brittomarkt liepen we langs de havens naar een voormalig industrieel gebied wat ze nu helemaal naar een hip gebied aan het omtoveren zijn. De wandeling ging daarna door het centrum en langs toffe parken. Zo had Mats ook af en toe tijd om door parkjes en speeltuintjes heen te kruipen. Vervolgens naar de Skytower, de Nieuw Zeelandse versie van de Euromast. De glazen vloerdelen op 200meter hoog waren tof om overheen te lopen, maar Mats vond het erover heen kruipen toch wel een beetje spannend en later de kerstversiering toch leuker om naar toe te kruipen. Tja, X-mas is coming….en dat merk je in november hier al goed…
De volgende ochtend gingen we naar Waiheke Island. Dit eiland ligt 40 minuten varen van Auckland en is en favoriete bestemming voor locals en toeristen. Door al de strandjes, baaien maar ook de wijngaarden heeft dit eiland veel aantrekkingskracht. We kozen bij de ferry maatschappij voor de explorer optie zodat we direct met een touringcar bus werden rondgeleid over het eiland en daarna zelf met de lokale bus het eiland verder konden verkennen. Aan het einde van de tour zijn wij bij de wijngaard van Stonyridge uitgestapt. Stond het eiland al in de Best of 2016 van de Lonely Planet, dit wijndomein was door de Guardian verkozen als must-see. Vanuit een prachtig gelegen terras hebben we een wijnproeverij gedaan en heeft Mats zich vermaakt met de grassprietjes in de tuin. Voor de zandbak en speeltuin zijn we daarna nog naar Wild on Waiheke gegaan, een ander wijndomein dat naast wijn ook zelf bier maakt. Een toffe wandeling over één van de wandelpaden op het eiland was onze laatste stop voordat we de ferry terugpakte naar het vaste land.
Maandag was al weer onze laatste ochtend in Auckland. Na het uitchecken was het tijd om even onze jucy auto te halen. Een wijze les had geweest kunnen zijn: “vertrek nooit zonder luiertas”….. Want “even” onze auto op halen duurde uiteindelijk best lang door drukte en doordat er voor Tessa haar rijbewijs een vertaling moest worden aangevraagd. Toch wel handig om beide te kunnen rijden en daarvoor was de vertaling verplicht.
Nadat dit gefixt was snel door naar Rotorua, de route door “Hobbit” velden en heuveltjes is prachtig (bij één van de dorpjes hier zijn de Hobbit huisjes uit de film te zien en kun je tegen “de efteling” prijzen ook de Dragon-inn pub uit de fil bezoeken) en heuveltjes. Prachtig, je hebt echt het idee dat Frodo achter iedere heuvel tevoorschijn kan komen.
In Rotorua stinkt het! Maar is het ok tof! De geur komt door de vulkanische activiteiten in en rond de stad. In het voormalige badhuis hoorde weer meer over de behandelingen die hier begin 1900 werden gedaan en konden we kennis maken met de Maori cultuur. Hier en in de east-coast is daar veel van terug te vinden. In de middag zijn we naar de Polynesian Spa gegaan, tijd om dat “helende” water zelf maar eens te gaan uittesten. Mats vond het geweldig! In zijn swim-trainer spetterde hij er flink op los en het warme water zorgde in ieder geval voor een goede nachtrust.
Inmiddels ligt Rotorua al weer achter ons en zijn wij vanuit Rotorua de East-coast ingereden, maar niet voordat we naar Te Piua waren geweest. Hier ligt een wereldberoemde geiser (nooit van gehoord, maar wel indrukwekkend) een Kiwi huis en van allerlei Maori huizen, workshops e.d
De rit naar de East-coast ging vlot maar was wel lang, meer dan 300km over de mooi bochtige wegentjes viel zwaar. Omdat het hostel vol zat besloten we nu te gaan kamperen. En laat het nu juist net in de middag zijn gaan regenen…. Word vervolgd…..
Ruim 20 uur later waren we dan in Perth, op naar het huis van Kim en Dennis. Een superlief koppel die in 2010 samen met Tessa over de Uyuni vlakte in Bolivia hadden gereisd en die nu hadden aangeboden dat wij bij hen in Perth mochten blijven slapen. We werden met een warme maaltijd ontvangen, en ondanks ons ritme (door een ontbijt in het vliegtuig halverwege de nacht) echt al wel in de war was, smaakte de maaltijd goed.
Het tijdsverschil (-7 uur) viel goed mee. De volgende dag zijn we, samen met Kim, Perth ingegaan. Leuke grote stad en gelegen aan het water. De stad is goed overzichtelijk en met een local profiteerde we natuurlijk van de leukste straatjes en plekjes. Aan het einde van de dag was Dennis uitgewerkt en zijn we samen het Kings Park ingegaan. Zo kon Mats al kruipend door het park nieuwe vriendjes maken en zichzelf uitputten en konden wij relaxen. Dit park is echt supermooi, het is hoog gelegen en heeft vanuit het gras maar ook vanaf speciale uitkijkpunten een prachtig zicht over de baai en de stad.
De volgende dag zijn we samen met Kim naar Rottnest Island gegaan. Een eiland vol met mooie stranden, uitzichten, Quokka’s en heuvels. Veel heuvels! En dat hebben we geweten met onze huurfietsen gingen we dwars het eiland over: tof! Oja, en dan de Quokka’s, dat is een klein knaagdier dat dus op dit eiland voorkomt. Het lijkt een beetje op een Dassie maar dan met een lange staart. Het is een zeldzaam schattig beestje en komt dus op dit eiland nog wel voor.
Op onze laatste dag aan de westkust van Australië zijn we met de trein naar Fremantle gegaan, een kleiner maar leuk plaatsje voor een goede fish&chips lunch, een koffie in de “cappuccino street” (gemist, we hebben de straat helemaal afgelopen maar alleen bars, restaurants, en micro-breweries gezien) en te schommelen in de grote speeltuin. In plaats zelf zijn er veel gebouwen in een mooie en fotogenieke koloniale bouwstijl gebouwd. Daarna tijd om terug te gaan. Dennis en Kim zouden die avond naar Brisbane vliegen voor een huwelijksfeest en wij hadden beloofd om voor hun een quiche te bakken voordat zij zouden vertrekken. En daarna moesten wij zelf ook gaan inpakken, al vroeg in de ochtend zouden wij via Sydney naar Auckland vliegen…..
Dus weer een dagje vliegtuig in en uit, in en uit…. Blij dat we nu even niet hoeven te vliegen waren we dan op onze eerste bestemming in Nieuw Zeeland: Auckland! Ook nu weer een tijdsverschil, nu een extra 5 uur. En die vijf uurtjes vielen toch nog best zwaar. De eerste nacht in het hostel in Auckland was dan ook een partynacht voor Mats! In het vliegtuig had hij tenslotte al heerlijk geslapen. De volgende ochtend hebben we dan ook met z’n drieën goed lang kunnen doorslapen….
Tijd om Auckland te gaan verkennen, we hebben geluk. Het is een prachtige en zonnige dag en ik denk rond de 23 graden. Een stuk koeler dan in Perth (waar het over de 30 graden was) maar met het zonnetje erg aangenaam. Via de Brittomarkt liepen we langs de havens naar een voormalig industrieel gebied wat ze nu helemaal naar een hip gebied aan het omtoveren zijn. De wandeling ging daarna door het centrum en langs toffe parken. Zo had Mats ook af en toe tijd om door parkjes en speeltuintjes heen te kruipen. Vervolgens naar de Skytower, de Nieuw Zeelandse versie van de Euromast. De glazen vloerdelen op 200meter hoog waren tof om overheen te lopen, maar Mats vond het erover heen kruipen toch wel een beetje spannend en later de kerstversiering toch leuker om naar toe te kruipen. Tja, X-mas is coming….en dat merk je in november hier al goed…
De volgende ochtend gingen we naar Waiheke Island. Dit eiland ligt 40 minuten varen van Auckland en is en favoriete bestemming voor locals en toeristen. Door al de strandjes, baaien maar ook de wijngaarden heeft dit eiland veel aantrekkingskracht. We kozen bij de ferry maatschappij voor de explorer optie zodat we direct met een touringcar bus werden rondgeleid over het eiland en daarna zelf met de lokale bus het eiland verder konden verkennen. Aan het einde van de tour zijn wij bij de wijngaard van Stonyridge uitgestapt. Stond het eiland al in de Best of 2016 van de Lonely Planet, dit wijndomein was door de Guardian verkozen als must-see. Vanuit een prachtig gelegen terras hebben we een wijnproeverij gedaan en heeft Mats zich vermaakt met de grassprietjes in de tuin. Voor de zandbak en speeltuin zijn we daarna nog naar Wild on Waiheke gegaan, een ander wijndomein dat naast wijn ook zelf bier maakt. Een toffe wandeling over één van de wandelpaden op het eiland was onze laatste stop voordat we de ferry terugpakte naar het vaste land.
Maandag was al weer onze laatste ochtend in Auckland. Na het uitchecken was het tijd om even onze jucy auto te halen. Een wijze les had geweest kunnen zijn: “vertrek nooit zonder luiertas”….. Want “even” onze auto op halen duurde uiteindelijk best lang door drukte en doordat er voor Tessa haar rijbewijs een vertaling moest worden aangevraagd. Toch wel handig om beide te kunnen rijden en daarvoor was de vertaling verplicht.
Nadat dit gefixt was snel door naar Rotorua, de route door “Hobbit” velden en heuveltjes is prachtig (bij één van de dorpjes hier zijn de Hobbit huisjes uit de film te zien en kun je tegen “de efteling” prijzen ook de Dragon-inn pub uit de fil bezoeken) en heuveltjes. Prachtig, je hebt echt het idee dat Frodo achter iedere heuvel tevoorschijn kan komen.
In Rotorua stinkt het! Maar is het ok tof! De geur komt door de vulkanische activiteiten in en rond de stad. In het voormalige badhuis hoorde weer meer over de behandelingen die hier begin 1900 werden gedaan en konden we kennis maken met de Maori cultuur. Hier en in de east-coast is daar veel van terug te vinden. In de middag zijn we naar de Polynesian Spa gegaan, tijd om dat “helende” water zelf maar eens te gaan uittesten. Mats vond het geweldig! In zijn swim-trainer spetterde hij er flink op los en het warme water zorgde in ieder geval voor een goede nachtrust.
Inmiddels ligt Rotorua al weer achter ons en zijn wij vanuit Rotorua de East-coast ingereden, maar niet voordat we naar Te Piua waren geweest. Hier ligt een wereldberoemde geiser (nooit van gehoord, maar wel indrukwekkend) een Kiwi huis en van allerlei Maori huizen, workshops e.d
De rit naar de East-coast ging vlot maar was wel lang, meer dan 300km over de mooi bochtige wegentjes viel zwaar. Omdat het hostel vol zat besloten we nu te gaan kamperen. En laat het nu juist net in de middag zijn gaan regenen…. Word vervolgd…..
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
